ဖာခေါင်း

မြန်မာ

ရင်းမြစ်

ဖာ (hpa, “whore”) +‎ ခေါင်း (hkaung:, “head”)

အသံထွက်

• syllable: ဖာဂေါင်း
• IPA^(key): /pʰàɡáʊɴ/
• ရောမအက္ခရာဖလှယ်ခြင်း: MLCTS: hpahkaung: • ALA-LC: phākhoṅʻ″ • BGN/PCGN: hpagaung: • Okell: hpahkaùñ

နာမ်

ဖာခေါင်း (hpahkaung:)

1. (offensive, ဖရုသဝါစာ) ယောက်ျား ဖာသည်၊ ဖာရှာပေးသူ။

ဆက်စပ်ဝေါဟာရများ

• ဖာသည်မ (hpasanyma.)