abortive

အင်္ဂလိပ်

ရင်းမြစ်

First attested in 1382, with the meaning "causing stillbirth or miscarriage". From အလယ်ပိုင်း အင်္ဂလိပ် abortif, from ရှေးဟောင်း ပြင်သစ် abortif, from လက်တင် abortīvus (“causing abortion”), from aborior (“miscarry, disappear”), from ab (“amiss”) + orior (“appear, be born, arise”).

အသံထွက်

• (US) IPA^(key): /əˈbɔɹ.tɪv/
• (RP) IPA^(key): /əˈbɔː.tɪv/

• အသံ (UK):

  (file)

နာမဝိသေသန

abortive (သာလွန်အဆင့် more abortive, အသာလွန်ဆုံး most abortive)

1. ရည်မှန်းချက်ကို မပြီး၊ မရ၊

ကြောင်းတူသံကွဲ

• stillborn unsuccessful